Nationaal park Manuel Antonio

Uit Wikivoyage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
SARS-CoV-2 without background.png WAARSCHUWING: Door de uitbraak van de besmettelijke ziekte COVID-19 (zie coronaviruspandemie), veroorzaakt door het virus SARS-CoV-2, ook bekend onder de naam coronavirus, zijn er wereldwijd reisbeperkingen. Het is dan ook van groot belang de adviezen van de officiële instanties van België en Nederland frequent te raadplegen. Deze reisbeperkingen kunnen betrekking hebben op inreisbeperkingen, sluiting van hotels en restaurants, quarantainemaatregelen, het zich op straat mogen bevinden zonder toegestane reden en meer, en kunnen met onmiddellijke ingang worden ingevoerd. Uiteraard dient u, in uw eigen belang en dat van anderen, aanwijzingen van overheidswege onmiddellijk en stipt op te volgen.

Het Nationaal park Manuel Antonio [1] (Spaans: Parque nacional Manuel Antonio) ligt aan de Grote Oceaan in het kanton Aguirre van de westelijke provincie Puntarenas in de gemeente Manuel Antonio op zeven kilometer ten zuidoosten van de stad Quepos.

Info[bewerken]

Playa Espadilla Sur en het schiereilandje Punta Catedral in Nationaal park Manuel Antonio

Het park is een van de drukst bezochte parken van Costa Rica doordat het vanuit San José gemakkelijk te bereiken is. Jaarlijks wordt het park door meer dan 150.000 mensen bezocht. De weg vanaf Manuel Antonio richting park is daarom voorzien van vele accommodaties. Ondanks de drukte is het park een aanrader. Het heeft een oppervlakte van slechts 16.24 km2 en is daarmee het kleinste park van Costa Rica. Het heeft een uitzonderlijke schoonheid en werd in 2011 door het toonaangevende Amerikaanse tijdschrift Forbes uitgeroepen tot een van de 12 mooiste parken ter wereld.

Geschiedenis[bewerken]

Het park werd opgericht op 15 november 1972 om de unieke terrestrische biodiversiteit van het gebied te beschermen. Ook de nodig geachte bescherming van de Titi-aap (springaap) en Amphilophus citrinellus (citroen cichlide) die in het gebied voorkomen heeft daartoe bijgedragen.

Landschap[bewerken]

Een witschouderkapucijnaapje observeert het strand Playa Manuel Antonio

De topografie van het kustgebied is ruig en heeft hellingen van 20% of meer. De hoogte varieert van 0 tot 160 meter boven de zeespiegel. Voor de kust liggen kleine eilandjes die deel uitmaken van het nationale park. Het met bossen bedekte klippenschiereilandje Punta Catedral was eens een eiland en is door sedimentatie met het vaste land verbonden. Hierdoor is een zanderige strook ontstaan, die Tombolo wordt genoemd. De stranden, Playa Espadilla Sur en Playa Manuel Antonio, worden tot de mooiste van Costa Rica gerekend.

Flora en fauna[bewerken]

Nationaal Park Manuel Antonio is rijk aan flora en fauna. Er zijn 352 soorten vogels, 109 soorten zoogdieren en 346 soorten planten geregistreerd. In de oceaan is een grote diversiteit aan maritieme fauna. In het gebied worden vaak vogels zoals toekans, pelikanen, visarenden, ijsvogels en de cayenne bosral (aramides cajaneus) waargenomen. Leguanen, hagedissen en slangen komen veelvuldig voor. Een van de meest aanwezige prominente zoogdieren zijn de wasbeer, neusbeer, agouti (knaagdiertjes), luiaard, de kapucijnaap en de springaap. Tijdens het droge seizoen is de kans groter dat dieren door toeristen kunnen worden waargenomen omdat ze dan bij het strand voedsel gaan zoeken.

Klimaat[bewerken]

Het klimaat is vochtig tropisch dat gekenmerkt wordt door een kort droogseizoen (januari tot maart) en een langer regenseizoen (april tot december). De gemiddelde jaarlijkse neerslag is 3584 mm. De relatieve vochtigheid is 86%. De jaarlijkse gemiddelde maximum temperatuur is 31˚ C en 22,6˚ C minimum. De winden komen voornamelijk uit het zuidoosten, met een gemiddelde snelheid van 5,5 km en tot 110 km per uur tijdens tropische stormen. De gemiddelde jaarlijkse hoeveelheid zonuren is 5,9 met een dieptepunt van 4,3 in augustus en een hoogtepunt van 9 uur in maart.

Kwartaal 1ste 2de 3de 4de
Hoogste Temperatuur (C) 32 31 30 31
Laagste Temperatuur (C) 22 21 22 21
Regenval (mm) 165 457 642 71
Zonneschijn (uur) 7 4 4 8

Arriveren[bewerken]

De nationale luchthaven Quepos Managua Airport (IATA: XQP, ICAO: MRQP) ligt op 8 km van Manuel Antonio. Vanuit San José en Liberia worden door Nature Air en Sansa Airlines dagelijks vluchten naar Quepos uitgevoerd.
Per auto is Nationaal park Manuel Antonio gemakkelijk te bereiken. Het ligt ongeveer 170 km (via Jacó) van San José (2,5 uur rijden).
Tussen 07:00 en 22:00 uur rijden om het half uur bussen tussen Quepos en Manuel Antonio. Door je hand op te houden zal de bus stoppen. Het volledige tarief is 300 colones.

Entree[bewerken]

Bord op Playa Manual Antonio

De entree van het park ligt vlakbij het eindpunt van de weg die van Quepos naar Manuel Antonio gaat. Vanaf de bushalte, waar de bussen keren, is het vijf minuten lopen. Een ticket kost 5000 colones en geeft eenmalig toegang tot het park. De openingstijden zijn 7:00 tot 16:00 uur en het park is op maandag gesloten.

Rondreizen[bewerken]

Bekijken[bewerken]

Bij het kantoor waar u uw ticket koopt (enkele tientallen meters voor de hoofdingang) heeft u de mogelijkheid een gids in te huren (10.000 colones p.p.). Met een gids ziet u meer. Hij weet alles van de flora en fauna in het park en heeft altijd een telescoop op statief bij zich die u mag gebruiken om met uw camera het shot van uw leven te maken. De wandelpaden zijn goed aangegeven en gemakkelijk begaanbaar. Er zijn 4 korte trails uitgezet (1–3 km) waarvan er één (Perezoso) naar een panorama-uitzicht leidt waar u een schitterend uitzicht over de baai heeft. Er loopt ook een korte trail over het schiereilandje Punta Catedral.
Bij Playa Manual Antonio zijn toiletten, douches en kleedhokjes aanwezig. Er zijn picknicktafels, maar of u daar ongestoord van uw lunch kunt genieten is niet zeker. De kans is groot dat kapucijnaapjes al uw bewegingen nauwlettend en luidruchtig in de gaten zullen houden. Op het strand hebben de apen concurrentie van neusbeertjes: ook zeer fotogeniek en ook zeer bedreven in het bestelen van argeloze zonaanbidders.
Als u naar het park gaat om te zwemmen, neem dan een snorkeluitrusting mee. Bij het Playa Manuel Antonio, met haar zijdeachtige witte zand en prachtige koraalrif, is het geweldig snorkelen.

Doen[bewerken]

Volg de trails en relax op de stranden.

Kopen[bewerken]

Aan de weg bij Playa Espadilla en bij de ingang van het park zijn souvenir- en cadeuawinkeltjes. Regalame Art Gallery [2] (onderdeel van Hotel Si Como No) heeft een grote selectie (prijzige) kwaliteitssouvenirs.

Eten[bewerken]

Er zijn geen eetgelegenheden binnen het park. Voedsel meenemen is toegestaan, maar houd u wel aan de regels van het park.

Uitgaan[bewerken]

Overnachten[bewerken]

Er is geen overnachtingsmogelijkheid binnen het park. Voor overnachten bent u aangewezen op een van de vele hotels in Manuel Antonio of Quepos.

Veiligheid[bewerken]

Een verkeersbord langs de weg in Manuel Antonio
  • De weg van Quepos naar het nationale park gaat omhoog en daarna weer omlaag. Er zijn veel onoverzichtelijke bochten en Costa Ricaanse chauffeurs zijn niet minder roekeloos dan elders. De kans is groot dat de afstand van uw hotel naar het strand groter is dan u aanvankelijk hebt ingeschat. Houd een bus of een taxi aan en loop zo min mogelijk (ook vanwege de brandende zon) over de gevaarlijke weg, zeker niet na zonsondergang of tijdens een tropische regenbui. Indien u in het donker bijvoorbeeld van een restaurant terug naar uw hotel loopt, neem dan een zaklampje mee en loop altijd aan de linkerkant van de weg.
  • Bij de stranden van het park worden tegen alle voorschriften in toch vaak dieren gevoerd. Apen en neusbeertjes houden toeristen in de gaten en pikken uit tassen als ze de kans krijgen (zelfs als de eigenaar vlakbij zit). Soms slepen ze tassen mee het bos of de bomen in. Als daar behalve een banaan ook een camera in zit (!!!)
  • Het is geen zeldzaamheid dat een krokodil in de zee tussen de badgasten zwemt.
  • Aan het strand staan manzanillabomen. Deze zijn te herkennen aan hun glanzend groene bladerdek en kleine appeltjes. De boom, bladeren en appeltjes van de manzanilla bevatten alle een sterk gif. Bij het breken van een takje of blad komt er een wit melkachtig sap vrij dat, wanneer dit in aanraking komt met huid, ogen of slijmvliezen, een verbranding met blaren geeft. Deze stof kan zelfs zo giftig zijn dat, wanneer men tijdens een regenbui onder een manzanilla schuilt, de regendruppels deze reactie al kunnen geven.

Rondom[bewerken]

Dit is een bruikbaar artikel. Het bevat informatie over hoe er te arriveren, en over de belangrijkste attracties, uitgaansgelegenheden en hotels. Een avontuurlijk persoon zou dit artikel kunnen gebruiken, maar duik erin en breid het uit!

Categorie aanmaken