Finland

Uit Wikivoyage
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
noframe
Locatie
noframe
Vlag
Flag of Finland.svg
Beknopt
Hoofdstad Helsinki
Regering republiek
Munt euro (EUR)
Oppervlakte 337.030 km²
Bevolking 5.262.930 (2012)
Taal Fins 92% (officieel), Zweeds 5,5% (officieel), kleine minderheden die Sámi en Russisch spreken
Religie Luthers 82%, Russisch Orthodox 1%, geen 9%, anders 7%
Elektriciteit 230V/50Hz (Europese stekker)
Oproepcode +358
Internet TLD .fi
Tijdzone UTC +2

Finland (in het Fins: Suomi), [1] ligt in Noord-Europa en heeft grenzen met Rusland in het oosten, Noorwegen in het noordelijke puntje en Zweden aan de westkant.

Info[bewerken]

Het land is door en door modern met goed geplande en comfortabele kleine stadjes en dorpen, maar heeft een grote hoeveelheid aan ongerepte natuur. Er zijn ca. 188.000 meren die 10% van de oppervlakte voor hun rekening nemen en een vergelijkbaar aantal eilandjes.

In het noordelijke deel van het land is in de winter het noorderlicht te zien en in de zomer de middernachtzon. Finnen maken ook aanspraak op de titel van thuisbasis van de kerstman, die op de mythische berg Korvatunturi zou wonen, er is een ontluikende toeristische industrie in Lapland voor kerstmanfans. Ondanks het feit dat de Finnen in één van de meest ontwikkelde landen ter wereld leven houden ze van hun zomerhuisjes, waar ze in de zomermaanden naartoe trekken en van allerlei ontspannende activiteiten uit ver vervlogen tijden, zoals zwemmen, vissen, sauna en barbecuen.

Geografie[bewerken]

Finland is een van de vlakkere landen van Scandinavië. Het land beschikt over vele dennenbossen en duizenden meren. De hoofdstad is Helsinki, in het zuiden gelegen, andere belangrijke steden zijn Turku (ook in het zuiden) en Oulu (tegen Lapland aan).

Geschiedenis[bewerken]

Het gebied dat nu bekend staat als Finland werd kort na de Weichselien, rond 8500 v.Chr., voor het eerst bewoond. Finland was een deel van het Zweedse Rijk van 1200 tot 1809. In 1809 werd Finland veroverd door Rusland, met een personele unie tot gevolg tussen de twee landen. In 1917 verklaarde Finland de onafhankelijkheid, in 1918 werd dit erkend. De Finse Burgeroorlog werd ontketend tussen de "rode" socialisten (gesteund door de Russische communisten) en de "witte" conservatieven (gesteund door het Duitse rijk). De conservatieven wonnen de oorlog, en vestigden een constitutionele democratie. Finland werd tijdens de Tweede Wereldoorlog twee maal aangevallen door een grote troepenmacht van de Sovjet-Unie, maar behield zijn onafhankelijkheid. Dit met uitzondering van Karelië, een grote streek die de Finnen moesten afstaan aan de Russen.

Tijdens de Koude Oorlog werd de Finse politiek sterk beïnvloed door de Sovjet-Unie, maar Finland is nooit een zogeheten satellietstaat daarvan geweest. Mede als gevolg van de instorting van de Sovjet-Unie in 1991, ging Finland meer werken aan de integratie in West-Europa. Finland trad in 1995 toe tot de Europese Unie en verving in 2002 de eigen munt, de markka, door de euro. Uit vrees voor buurland Rusland, is het land echter tot op heden geen lid van de NAVO. Uitspraken van de Russische president Poetin, waarin hij zei dat een eventuele toetreding van Finland tot de NAVO 'de betrekkingen tussen beide landen niet zou verbeteren', maken een toetreding van het land op korte termijn dan ook onwaarschijnlijk.

Geografie[bewerken]

Boletus in Finnish forest.jpg

Finland kan worden onderverdeeld in drie belangrijke geografische streken:

In het zuiden en het westen ligt een laagliggende kuststrook (30 - 130 kilometer breed), waar de meeste van de belangrijkste steden van het land en veel van het Finse akkerland ligt. De kuststrook gaat langzaam over in een enorm bebost binnenlands plateau, de Finse Merenvlakte (gemiddelde hoogte: 90 - 180 meter). In dit gebied liggen ongeveer 60.000 meren, waarvan vele door korte rivieren, beken en kanalen worden verbonden en zo waterwegen vormen die door de beroepsvaart worden gebruikt. De derde streek van het land ligt ten noorden van de noordpoolcirkel en maakt deel uit van Lapland (Fins, Lappi). Het gebied is dun bebost of onvruchtbaar en heeft een gemiddelde hoogte van ongeveer 340 meter. Het noordwesten van het gebied ligt gemiddeld wat hoger en is onderdeel van het Scandinavisch Hoogland. Hier ligt onder andere de berg Halti, die met een hoogte van 1328 meter het hoogste punt van Finland is. Finland bestaat voor ongeveer 70% uit bos en 30% uit water en akkerland.

De grootste meren zijn het Saimaameer, het Inarimeer, en het Päijännemeer. Kemijoki en Oulujoki zijn de langste rivieren van het gebied en, samen met Tornionjoki, Finlands belangrijkste waterwegen.

Bevolking[bewerken]

Finland heeft 5.250.275 (2009) inwoners en is met een bevolkingsdichtheid van 15,5/km² (2009), na IJsland en Noorwegen, het dunstbevolkte land van Europa. Bovendien is de bevolking ook nog eens zeer ongelijk verdeeld: het merendeel van de inwoners woont in het zuiden van het land, terwijl in Lapland met een bevolkingsdichtheid van minder dan 2 inwoners per km² grote delen feitelijk onbewoond zijn. Ongeveer één vijfde van de Finse bevolking is geconcentreerd in de hoofdstedelijke regio rond Helsinki, dat daarmee als de enige echt grote stad van het land wordt beschouwd. Naast de hoofdstad hebben met name Tampere en Turku een stedelijk gebied van enige omvang. De meeste overige Finse steden halen de 100.000 inwoners niet en liggen relatief verspreid over het zuidelijk deel van het land.

Het aandeel aan immigranten en vluchtelingen in Finland is vergeleken met de meeste Europese landen klein, maar neemt gestaag toe. De grootste buitenlandse bevolkingsgroepen zijn Russen, Esten en Zweden. Daarnaast bevinden zich, relatief gezien, opvallend veel Somali en Koerden in Finland, met name in Groot-Helsinki.

Religie[bewerken]

Ongeveer 81% van de inwoners van Finland behoort tot de gevestigde Evangelische Lutherse Kerk, dit aantal neemt sinds een aantal jaren jaarlijks met circa 1 % af [6] . Het aantal atheïsten/ Finnen zonder geloof neemt recentelijk met bijna 1 % per jaar toe en was 16,9 % in 2008 [7].

Economie[bewerken]

Traditioneel was Finland een landbouwland, maar het land besteedde na de Tweede Wereldoorlog veel aandacht aan zijn industrialisatie. Tegen het eind van de 20e eeuw waren industriële productie, de dienstensector, de handel en de vervoerssector de grootste segmenten van de economie, terwijl de landbouw (plus bosbouw en visserij) minder dan 10% van werkgelegenheid en het BBP vertegenwoordigde.

Landbouw[bewerken]

In de landbouw is de veehouderij overheersend. Tevens zijn zuivelproducten belangrijk. Er worden grote aantallen gevogelte, rundvee, varkens, rendieren en schapen gefokt. De belangrijke landbouwgoederen omvatten hooi, haver, gerst, tarwe, rogge, suikerbieten en aardappels. Hoewel de mijnbouwproductie van Finland klein is, omvat deze een aantal belangrijke mineralen zoals ijzererts, koper, zink, nikkel, kobalt, titanium, vanadium, kwik, zilver en goud. De Finse houtkapindustrie is één van de grootste in Europa.

Industrie[bewerken]

Zoals in de meeste Europese landen is ook in Finland het grootste deel van de beroepsbevolking werkzaam in de dienstensector. Desondanks kan Finland binnen Europa toch als een typisch industrieland worden beschouwd. Tot de belangrijkste producten die Finland vervaardigt behoren metaalproducten (machines, schepen); bewerkt hout en papier; chemicaliën; voedsel; elektro en elektronische apparatuur; en textiel. Bekende Finse producten, dan wel in Finland ontwikkelde producten, zijn mobiele telefoons en grote machines voor industrie en bosbouw. Finland is ook een bekend producent van designartikelen uit glas en keramiek en van bestek van roestvast staal.

Diensten[bewerken]

De dienstensector heeft zich in Finland laat ontwikkeld maar biedt vandaag de dag de meeste werkgelegenheid in het land (65% van de werkzame beroepsbevolking is in deze sector actief). Te noemen vallen met name de detailhandel, die in Finland grootschalig en efficiënt opereert en het bank- en verzekeringswezen. De bankensector is in Finland zeer geconcentreerd, met Nordea, een fusieproduct ontstaan uit diverse Finse en Scandinavische banken, als dominante partij. De gestaag in belang toenemende toerisme-industrie is vooral gebaseerd op de wintersport (Lapland) en het natuurschoon. Finland heeft bovendien een grote publieke sector

Onderwijs[bewerken]

Finse kinderen gaan op een leeftijd van 6 of 7 jaar naar een soort basisschool, de peruskoulu. Dit duurt negen jaar. De basisschool is geheel gratis, ook de maaltijden en de gezondheidszorg. De school neemt (vooral op het platteland) een belangrijk deel in van het sociale leven van de leerlingen, mede dankzij allerlei schoolclubjes. In het zevende jaar starten de meesten leerlingen met het leren van Zweeds. Na de basisschool kunnen de leerlingen (ze zijn dan ongeveer 16 jaar) in principe gaan werken, maar de meesten kiezen voor een vervolgopleiding. Dit kan een vakopleiding zijn of een zogenaamde lukio. Deze lukio duurt drie jaar en is net als de laatste drie van het Nederlandse VWO een voorbereiding op de universiteit of het hoger beroepsonderwijs. Finland heeft ongeveer 17 universiteiten en hogescholen, waaronder de universiteiten van Helsinki en Tampere.

Energie[bewerken]

Finland besteedt veel aan groene-energie door opwekking van zonne-energie. Ongeveer een vijfde van de elektriciteit van het land wordt geproduceerd als bijproduct van de energieverslindende papierindustrie. Daarnaast zijn de vier kerncentrales in het Westen en Zuid-Oosten (met een vijfde in aanbouw) belangrijk en krijgt de verbranding van afval voor warmte- en elektriciteitsopwekking grote aandacht.

Handel[bewerken]

De belangrijkste importproducten zijn voedsel, minerale brandstoffen, chemische producten, vervoermiddelen, ruwe materialen, textiel en ijzer en staal. De belangrijke exportproducten zijn houtproducten (die ongeveer 60% van de uitvoer vertegenwoordigen), machines, vervoermiddelen, schepen (20%), kleding en levensmiddelen. De belangrijkste handelspartners zijn Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Zweden, de Verenigde Staten, Rusland, Nederland en Japan.

Bekende Finse bedrijven zijn mobiele telefoon- en netwerkproducent Nokia, de hout- en papierconglomeraten Stora Enso en UPM Kymmene, lift- en roltrappenproducent Kone, luchtvaartmaatschappij Finnair en motorfabrikant Wärtsilä. Bekende Finse merknamen en designartikelen zijn verder onder meer Iittala, Marimekko, Fiskars en Arabia.

Regio's[bewerken]

Regio's van Finland
Zuid-Finland
De zuidelijke strook van kust tot aan de Russische grens, inclusief de hoofdstad Helsinki en de historische provincie Uusimaa (Nyland)
West-Finland
De kustgebieden, de oude hoofdstad Turku, Finland's tweede stad Tampere en de zuidelijke delen van de historische provincie Ostrobotnië (Pohjanmaa,Österbotten)
Oost-Finland
Bossen en meren van de Russische grens, inclusief Savonia (Savo)
Noord-Finland
De provincie Oulu en Fins Lapland
Åland
Een autonome Zweeds sprekende groep van eilanden langs de zuidwestelijke kust van Finland.

Steden[bewerken]

Andere bestemmingen[bewerken]

Arriveren[bewerken]

Paspoort en visum[bewerken]

Finland behoort tot de Schengenzone.

Er zijn geen grenscontroles tussen landen die de Verdragen van Schengen ondertekend en geïmplementeerd hebben. Het gaat om de lidstaten van de Europese Unie (behalve Bulgarije, Cyprus, Ierland, Roemenië en het Verenigd Koninkrijk), IJsland, Liechtenstein, Noorwegen en Zwitserland. Daarnaast is een visum dat uitgegeven is voor een lidstaat van de Schengenzone geldig voor alle lidstaten die de verdragen getekend en geïmplementeerd hebben. Maar let op: niet alle EU-lidstaten hebben de Verdragen van Schengen ondertekend, en er bestaan ook lidstaten van de Schengenzone die geen lid zijn van de Europese Unie. Dit betekent dat er mogelijk douanecontroles kunnen plaatsvinden maar geen immigratiecontroles (als je reist binnen Schengen maar van/naar een niet-EU-land) of dat er immigratiecontroles kunnen plaatsvinden maar geen douanecontrole (als je reist binnen de EU maar van/naar een niet-Schengen-land).

Luchthavens in Europa zijn verdeeld tussen "Schengen" en "geen Schengen"-secties, die corresponderen met de "binnenlandse" en "buitenlandse" secties in andere landen. Als je van buiten Europa naar een Schengenland vliegt en dan doorreist naar een ander Schengenland, dan kan je de douane- en immigratiecontroles in het eerste land voltooien en dan direct doorreizen naar het tweede land zonder verdere controles. Reizen tussen een Schengenland en een niet-Schengenland zal resulteren in de gebruikelijke grenscontroles. Denk eraan dat of je nu wel of niet binnen de Schengenzone reist, het bij veel luchtvaartmaatschappijen verplicht is om altijd een paspoort of identiteitskaart te kunnen tonen. Onderdanen van lidstaten van de Europese Unie of van de EFTA (IJsland, Liechtenstein, Noorwegen, Zwitserland) hoeven alleen een geldig paspoort of identiteitskaart bij zich te dragen voor toegang tot de Schengenzone — zij hebben nooit een visum nodig, hoe lang het bezoek ook duurt. Onderdanen van andere landen moeten een geldig paspoort bij zich dragen, en hebben afhankelijk van de nationaliteit een visum nodig.

Alleen onderdanen van de volgende niet-EU/EFTA-landen hebben geen visum nodig voor toegang tot de Schengenzone: Albanië*, Andorra, Antigua en Barbuda, Argentinië, Australië, Bahama's, Barbados, Bosnië en Herzegovina*, Brazilië, Brunei, Canada, Chili, Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Honduras, Israël, Japan, Kroatië, Macedonië*, Maleisië, Mauritius, Mexico, Monaco, Montenegro*, Nieuw-Zeeland, Nicaragua, Panama, Paraguay, Saint Kitts en Nevis, San Marino, Servië*/**, Seychellen, Singapore, Taiwan*** (Republiek China), Verenigde Staten, Uruguay, Vaticaanstad, Venezuela, Zuid-Korea, alsook personen met een British National (Overseas)-paspoort, een Hongkong-SAR-paspoort of een Macau-SAR-paspoort.

Bezoekers van deze visa-vrije landen mogen niet langer dan 90 dagen blijven in een periode van 180 dagen in de Schengenzone als geheel, en mogen in principe niet werken tijdens de verblijfsduur (al zijn er een aantal Schengenlanden die onderdanen van bepaalde nationaliteiten wel toestaan te werken — zie beneden). De teller begint op het moment dat je een lidstaat van de Schengenzone binnentreedt en verloopt niet als je een bepaald Schengenland verlaat voor een ander Schengenland of vice-versa. Echter, onderdanen van Nieuw-Zeeland mogen wel langer dan 90 dagen blijven indien zij alleen bepaalde Schengenlanden bezoeken - zie [2] voor een uitleg van de Nieuw-Zeelandse regering (in het Engels).

Als een niet-EU/EFTA-onderdaan bent (zelfs van een visa-vrij-land, met uitzondering van Andorra, Monaco of San Marino), zorg er dan voor dat jouw paspoort gestempeld wordt bij het binnentreden en bij het verlaten van de Schengenzone. Zonder stempel bij binnenkomst kan je behandeld worden als hebbende de verblijfsduur overschreden bij vertrek; zonder stempel bij vertrek kan je de toegang tot de Schengenzone de volgende keer ontzegd worden wegens het overschrijden van de verblijfsduur in een vorige reis. Als je geen stempel kan bemachtigen, behoud dan documenten als instapkaarten, transportkaartjes en bonnetjes van geldautomaten, omdat die de grenspolitie kunnen helpen overtuigen dat je legaal in de Schengenzone verbleven bent.

Let op dat:

(*) onderdanen van Albanië, Bosnië en Herzegovina, Macedonië, Montenegro en Servië een biometrisch paspoort nodig hebben om van visa-vrij reizen gebruik te kunnen maken;

(**) onderdanen van Servië met paspoorten uitgegeven door het Serbian Coordination Directorate (bewoners van Kosovo met Servische paspoorten) wel een visum moeten aanvragen;

(***) onderdanen van Taiwan hun ID-nummer vastgelegd moeten hebben in hun paspoort om van visa-vrij reizen gebruik te kunnen maken.

Per vliegtuig[bewerken]

Vanaf het vliegveld van Amsterdam, Schiphol, vliegen maatschappijen in ieder geval regelmatig naar de hoofdstad.
En ook vanaf het vliegveld van Brussel Airport zijn verschillende vluchten te boeken.

Voor vluchtinformatie naar andere steden in het land kijk je bij de artikelen van die stad.

Per trein[bewerken]

Treinreizen kunnen ondanks de opkomst van de budgetluchtvaartmaatschappijen nog steeds een goedkope, snelle en zeker gerieflijker optie voor vervoer zijn. Doordat treinstations vaak in de binnensteden zijn gevestigd, kan de trein op de middelgrote afstand (bijvoorbeeld Enschede - Parijs of Brugge - Wolfsburg) prima concurreren met het vliegtuig.

Momenteel zijn in België en bij de Deutsche Bahn online alleen tickets te bestellen voor de buurlanden van België, resp. Duitsland en een aantal goed bereikbare steden verderop. Overige tickets kunnen alleen maar telefonisch of aan de balie worden aangeschaft, of uiteraard in het betreffende land. Dat laatste is vaak stukken goedkoper. Let bij de Deutsche Bahn ook op de vele Sparpreis-aanbiedingen die bij een reisroute naar of via Duitsland heel voordelig kunnen zijn.

Het is echter wel goed mogelijk om je treinreis vanaf huis uit te stippelen. De twee sites die direkt hieronder staan vermeld, geven niet alleen informatie over de reizen vanuit de Benelux maar ook over alle treinverbindingen in heel Europa en in het Russische deel van Azië, dus bijvoorbeeld tussen Moskou en Madrid. Het gaat hier om de site van de Belgische spoorwegen en de Nederlandstalige site van de Deutsche Bahn.

NS Hispeed biedt alleen informatie over reizen tussen Nederland en enkele buitenlandse grote steden. In de regel is deze informatie dan ook nog beperkt tot treinen die rechtstreeks naar of van het buitenland rijden (dus geen verbindingen tussen Utrecht en Parijs of tussen Rotterdam en Duitsland, want daarin zit altijd een overstap binnen Nederland). Om reizen binnen Nederland uit te stippelen kun je best deze website gebruiken.

NS Hispeed verkoopt online een klein assortiment reizen vertrekkend vanuit Nederland naar het buitenland v.v. (enkeltjes en retourreizen), en een zeer beperkt aantal routes vanuit het buitenland naar een (ander) buitenland (enkele- en retourreizen). Overige reizen kun je telefonisch reserveren via de afdeling Telesales (0900-9296, €0,35 p.m.) en aan de balies in de Tickets- en Servicewinkels op de (middel-)grote stations. Dit is het online Internationale loket van de Nederlandse Spoorwegen.

In alle Europese landen is het in de trein verboden te roken.

Per auto[bewerken]

Per bus[bewerken]

Per boot[bewerken]

Vanuit Duitsland, Travemünde, kunt u dagelijks met Finnlines naar Helsinki varen. De overvaart duurt slechts 28 uur.

Rondreizen[bewerken]

Per auto[bewerken]

Buiten de bebouwde kom mag er 90 tot 110 kilometer per uur worden gereden. Autogordels zijn verplicht. Als er op de achterbank autogordels aanwezig zijn, moeten ze gedragen worden en voor kinderen die jonger zijn dan 7 jaar is een kinderzitje verplicht. Overdag moet de auto met dimlicht rijden.

Per (brom)fiets[bewerken]

Kinderen mogen alleen in stoeltjes vervoerd worden. Eén van onder de twaalf jaar indien u ouder bent dan 15 en twee van 6 jaar indien u ouder bent dan 18 jaar.

Voor bromfietsers is een helm verplicht en de maximumsnelheid is 30 km/h.

Per vliegtuig[bewerken]

Als u naar Finland wil vliegen, moet u er rekening mee houden dat het vrijwel alleen per lijnvlucht kan. De vliegvelden in Finland wijken weinig af van andere internationale vliegvelden. Voor binnenlandse vluchten moet u eerst door de douane. In de zomer zijn op de vele binnenlandse lijnen veel aanbiedingen. Er mag niet gerookt worden.

Per trein[bewerken]

In Finland is een uitgebreid spoorwegnet. Helaas gaan er naar bepaalde bestemmingen maar heel weinig treinen op een dag. Enkele reis-treinkaartjes zijn acht dagen geldig, retours een maand.

Kinderen die jonger zijn dan 4 jaar, mogen gratis meereizen en die van 4 tot 16 jaar voor de halve prijs.

Per taxi[bewerken]

Het Finse taxisysteem werkt hetzelfde als het Nederlandse. Er mag in een taxi niet gerookt worden en de veiligheidsgordel is ook op de achterbank verplicht.

Taal[bewerken]

In Finland spreekt men Fins en in sommige gebieden ook Zweeds. In Lapland wordt daarnaast ook nog Samisch gesproken. Fins is een niet-Germaanse taal, zelfs niet Indo-Europees, en zal voor een gemiddelde buitenstaander totaal onbegrijpelijk zijn. De meeste Finnen (vooral de jongere generaties) kunnen wel aardig Engels.

Bekijken[bewerken]

Doen[bewerken]

Kopen[bewerken]

Kosten[bewerken]

Eten[bewerken]

Uitgaan[bewerken]

Overnachten[bewerken]

Leren[bewerken]

Werken[bewerken]

Veiligheid[bewerken]

Gezondheid[bewerken]

Door de enorme hoeveelheid en concentratie meren in Finland komen er ontzettend veel muggen voor, veel meer dan elders in de wereld (ook vergeleken met de rest van Scandinavië). Als u in de zomer naar Finland op vakantie gaat, is het absoluut aan te bevelen om te zorgen voor een goede muggenspray en als u allergisch voor muggen bent, is Finland een bestemming die u beter kunt mijden.

Respect[bewerken]

Contact[bewerken]

Dit artikel is nog geheel in opbouw. Het bevat een sjabloon, maar nog niet genoeg informatie om bruikbaar te zijn voor een reiziger. Duik erin en breid het uit!


Landen in Europa
Balkan:Albanië · Bosnië-Herzegovina · Bulgarije · Kosovo · Kroatië · Macedonië · Montenegro · Roemenië · Slovenië · Servië
Baltische staten:Estland · Letland · Litouwen
Benelux:België · Luxemburg · Nederland
Britse Eilanden:Ierland · Verenigd Koninkrijk
Centraal-Europa:Duitsland · Hongarije · Liechtenstein · Oostenrijk · Polen · Slovenië · Slowakije · Tsjechië · Zwitserland
Frankrijk en Monaco:Frankrijk · Monaco
Iberisch Schiereiland:Andorra · Gibraltar · Portugal · Spanje
Italiaans Schiereiland:Italië · Malta · San Marino · Vaticaanstad
Kaukasus:Armenië · Azerbeidzjan · Georgië
Oost Middellandse Zee:Cyprus · Griekenland · Turkije
Oost-Europa:Kazachstan · Moldavië · Oekraïne · Rusland · Wit-Rusland
Scandinavië:Denemarken · Finland · Noorwegen · IJsland · Zweden
Bestemmingen
Continenten:Afrika · Azië · Europa · Noord-Amerika · Oceanië · Zuid-Amerika
Oceanen:Atlantische Oceaan · Grote Oceaan · Indische Oceaan · Noordelijke IJszee · Zuidelijke Oceaan
Poolgebieden:Antarctica · Noordpoolgebied
Zie ook:Ruimte