Armenië
 | |
| Locatie | |
 | |
| Vlag | |
 | |
| Beknopt | |
| Hoofdstad | Jerevan |
| Regering | Republiek |
| Munt | Dram (AMD) |
| Oppervlakte | 29,800 km2 |
| Bevolking | 2.970.495 (2012) |
| Taal | Armeens |
| Religie | Christenen (ongeveer 100%) |
| Elektriciteit | 220V/50Hz |
| Oproepcode | +374 |
| Internet TLD | .am |
| Tijdzone | UTC +4 |
Armenië (officieel Republiek Armenië) is een land in de Kaukasus dat soms bij Europa wordt gerekend, maar geografisch eerder tot Azië behoort.
Regio's
[bewerken]
| Centraal-Armenië Het politieke en toeristische centrum van het land waar ook de hoofdstad Jerevan en de 4100 meter hoge vulkaan Aragats ligt. |
| Sevanmeer en omgeving Deze regio ligt rond het 2000 meter hoge Sevanmeer met stranden en waar veel visrestaurants te vinden zijn, tegenwoordig kan men er ook windsurfen. |
| Noord-Armenië Een bergachtige regio grenzend aan Georgië met veel mooie landschappen zoals de rivierkloof van Debed en de afgelegen regio Shamshadin. |
| Zuid-Armenië Deze regio strekt zich uit tot aan de grens met Iran, er zijn interessante grotten en mooie christelijke monumenten. |
| Nagorno-Karabach Een de facto onafhankelijke regio met een etnisch Armeense bevolking die enkel vanuit Armenië bereikbaar is, de hoofdstad is Stepanakert. |
Steden
[bewerken]De tien grootste steden van Armenië waren volgens de volkstelling van 2001:
Andere bestemmingen
[bewerken]- Sevanmeer — het grootste meer van het land
Info
[bewerken]Geschiedenis
[bewerken]Armenië is een van de oudste landen ter wereld en omvatte vroeger een veel groter gebied dan nu. De geschiedenis van Armenië gaat terug tot ongeveer 1500 voor Christus. Armenië was vroeger een koninkrijk en was op zijn grootst onder koning Tigran de Grote van 95 v.Chr.-66 v.Chr. Hij stichtte de stad Tigranocerta als hoofdstad van zijn machtige rijk. Het land strekte zich uit over de Kaspische Zee tot aan de Middellandse Zee.
Armenië was het eerste land ter wereld dat het christendom als staatsreligie aannam, in 301.
In de 17e eeuw werd het land opgedeeld. In de 19e eeuw kwam een groot deel van Armenië onder bestuur van het Russische Rijk. Na de Russische Revolutie van 1917 scheidden Armenië, Georgië en Azerbeidzjan zich van Rusland af als de Transkaukasische Democratische Federatie, maar deze viel na ruim een maand uit elkaar. Armenië verklaarde zich op 28 mei 1918 onafhankelijk als Democratische Republiek Armenië. In 1920 werd Armenië veroverd door het Rode Leger en werd de Armeense Socialistische Sovjetrepubliek opgericht, die in 1922 bij de Sovjet-Unie werd gevoegd.
In december 1988 vond een zware aardbeving plaats in het noorden van het land. In dat jaar ontstond er ook een conflict met Azerbeidzjan over Nagorno-Karabach, dat als autonome regio binnen de Azerbeidzjaanse sovjetrepubliek lag, maar waar de Armeniërs de meerderheid vormden. In augustus 1990 verklaarde Armenië zich onafhankelijk van de Sovjet-Unie. In 1991 riep Nagorno-Karabach de onafhankelijkheid uit. Hierop volgde een oorlog tussen Armenië en Azerbeidzjan die tot 1994 zou duren. Nagorno-Karabach werd tot haar herovering in 2023 door Azerbeidzjan door Armenië gesteund.
Armenië leed ernstige economische schade als gevolg van een grensblokkade door Turkije en Azerbeidzjan als gevolg van de oorlog. In de jaren 90 emigreerde meer dan een kwart van de totale bevolking uit Armenië. Voor het heropenen van de grens met Armenië stelde Turkije jarenlang als eis dat Armenië niet langer internationale erkenning voor de Armeense Genocide zou zoeken, van territoriale claims ten opzichte van Oost-Anatolië (westelijk Armenië) zou afzien en dat Armeense strijdkrachten zich zouden terugtrekken uit de 'bezette gebieden' rondom Nagorno-Karabach.
Toen het er in 2009 op leek dat er daadwerkelijk vooruitgang in de onderhandelingen tussen Armenië en Azerbeidzjan waren, gingen Turkije en Armenië overleggen over een normaliseringsovereenkomst. Op 10 oktober 2009 ondertekenden Armenië en Turkije een protocol, waarmee beide landen een einde maken aan de jarenlange onderlinge spanningen en diplomatieke betrekkingen aangaan. Het protocol moet evenwel nog door de parlementen van beide landen geratificeerd worden. Het is de bedoeling dat dan ook de Turks-Armeense grens weer zal worden opengesteld. De Turkse premier Recep Tayyip Erdoğan stelde echter dat het Turkse parlement niet tot de ratificatie zou overgaan zolang Armenië zich niet terugtrekt uit Nagorno-Karabach.
Klimaat
[bewerken]Armenië heeft een bergachtig landklimaat. Extreme temperaturen variëren van minder dan -30 °C in de winter tot ruim 40 °C in de zomer (in het zuiden), hoewel de temperaturen het grootste deel van het jaar meer gemiddeld zijn. Vooral in de zomer kent het land langere droge periodes. De Armeense winters duren naar West-Europese normen meestal erg lang.
Bevolking
[bewerken]Het inwoneraantal van Armenië bedraagt 2.967.004 (2009) en de bevolkingsdichtheid is 99,6/km² (2009). Sinds de onafhankelijkheid heeft Armenië te kampen met een dalend inwoneraantal.
De bevolking is vrij homogeen samengesteld. Volgens de laatste telling in 2001 wonen er in Armenië 97,9% Armeniërs, 1,3% Koerden (Jezidi's) en 0,5% Russen.
Cultuur
[bewerken]Armenië kent een zeer lange kunstgeschiedenis die 4500 jaar teruggaat. In Armenië kom je veel vroegchristelijke bouwkunst tegen, zoals kathedralen, kerken en kloosters. Enkele bekende vroegchristelijke bouwwerken zijn:
- Kathedraal van Echmiatsin
- Kathedraal van Zvartnots
- Kloosters van Haghpat
- Klooster van Sanahin
- Klooster van Sint Hripsime
- Klooster van Noravank
- Klooster van Tatev
- Klooster van Haghartsin
- Klooster van Achtala
- Klooster van Ketsjaris
- Kloosters van Sevan
- Klooster van Goshavank
Armenië staat tevens bekend om zijn kunstschilders, Ivan Aivazovski is er een van. I.K. Aivazovski (Aivazian) schilderde voornamelijk romantische zee- rivier- en strandgezichten.
Ook wijn en cognac is erg bekend bij Armenië. De druiven waarvan deze alcoholische dranken gemaakt worden, groeien in beschutte bergvalleien.
Feestdagen
[bewerken]De nationale feestdag is op 21 september.
Arriveren
[bewerken]Paspoort en visum
[bewerken]Voor Armenië heb je geen visum meer nodig.
Per vliegtuig
[bewerken]De internationale luchthaven van Zvartnots ligt ongeveer 10 kilometer ten westen van de hoofdstad Jerevan. Dit is veruit de belangrijkste luchthaven van het land.
In de buurt van Gjoemri, in het noordwesten van het land, bevindt zich de Internationale Luchthaven Sjirak waar vluchten worden aangeboden naar onder meer Moskou.
Per trein
[bewerken]Er is een internationale treinverbinding tussen Jerevan en Tbilisi, de hoofdstad van buurland Georgië. De spoorverbindingen van en naar Turkije en Azerbeidzjan zijn sinds de jaren 90 opgeschort.
Per auto
[bewerken]Met de auto kan men vanuit Georgië en Iran naar Armenië reizen, maar de grenzen met Turkije en Azerbeidzjan zijn gesloten.
Per bus
[bewerken]Er is een geregelde busdienst naar Jerevan beschikbaar vanuit Teheran of Tabriz. De enige grensovergang tussen Iran en Armenië is nabij Megri. Jerevan is ook vanuit Tbilisi in Georgië bereikbaar. Bussen, waaronder ook minibussen, vertrekken onder meer vanaf metrostation Avlabari in Tbilisi.
Rondreizen
[bewerken]Per vliegtuig
[bewerken]Per trein
[bewerken]Per auto
[bewerken]Per bus
[bewerken]Taal
[bewerken]In Armenië spreekt men Armeens, maar ook Russisch is wijdverspreid. Engels daarentegen wordt door veel Armeniërs niet begrepen, zeker buiten de steden en in afgelegen gebieden is dit nog veelal het geval.
Kopen
[bewerken]Kosten
[bewerken]Eten
[bewerken]Uitgaan
[bewerken]Overnachten
[bewerken]Leren
[bewerken]Werken
[bewerken]Veiligheid
[bewerken]Gezondheid
[bewerken]Respect
[bewerken]Contact
[bewerken]| Landen in Azië | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| Bestemmingen | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|